Ta strona używa ciasteczek (cookies) w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Czytaj więcej »





Wybrane myśli i zagadnienia związane z wyzwaniami dotyczącymi współczesnej edukacji

 

Podstawowym warunkiem rozwoju człowieka jest wolność rozumiana jako władza nad sobą.
Sz. Skrzypiec

Głównym klientem szkoły jest gospodarka.
Szkoła jest tyle warta, ile wart jest nauczyciel.
                                                                                A.F. Diesterweg

(…) Cały świat konkuruje dzisiaj ze sobą dwoma elementami: kwalifikacjami i płacami – na tym m.in. polega globalizacja. Nie mamy żadnej szansy, żeby wygrać płacowo z Dalekim Wschodem, możemy natomiast – z krajami wysoko rozwiniętymi, dopóki jesteśmy od nich biedniejsi. Im bliżej poziomu krajów europejskich będziemy, tym konkurowanie kosztami pracy będzie trudniejsze. Ale zawsze możemy konkurować kwalifikacjami. I stąd taka wielka rola edukacji i pęd do wyższego wykształcenia. Jedyną drogą rozwoju jest tworzenie zaawansowanego technologicznie przemysłu, który wykorzystuje wysoko wykwalifikowaną kadrę, ją zaś trzeba zawczasu wykształcić. (…)    

(…) Szkoła nie tylko uczy zawodu, ale też tworzy bazę do zmiany zawodu, uzupełniania kwalifikacji, kształcenia się poprzez pracę, w ciągu całego życia. (…)

(…) Mamy w szkołach kadrę nauczycieli zawodu oderwaną od praktyki, z wiedzą technologicznie przestarzałą. Konfederacja Pracodawców Prywatnych „Lewiatan” postuluje, żeby obowiązkiem (odpowiednio finansowanym) tych nauczycieli było odbywanie stażu zawodowego w firmach, po którym wracaliby do szkoły z rzeczywistym doświadczeniem w zawodzie, którego uczą. (…)
U. Sztanderska

(…) To racjonalne, by szkoła była miejscem, w którym rządzą prawa rozumu, a nie zła rutyna i fatalny obyczaj, w dodatku podporządkowane różnym urzędniczym wymaganiom. (…)

(…) wszelkie negatywne zjawiska w kulturze pracy szkoły, (…) sto przede wszystkim wytwór ludzi, a nie żadnych narzuconych odgórnie reguł. (…)
A. Sobala-Zbroszczyk

Uznaje się, że kompetencje nauczycieli są jednym z podstawowych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego. Jako najbardziej przydatne wydaje się, iż można uznać kompetencje nauczycielskie w ujęciu K. Denek. Przedstawił on je jako:
a)    kompetencje prakseologiczne, wyrażające się skutecznością nauczyciela w planowaniu, organizowaniu, kontroli i ocenie procesów edukacyjnych;
b)    kompetencje komunikacyjne, wyrażające się w skuteczności zachowań językowych w sytuacjach edukacyjnych;
c)    kompetencje współdziałania, manifestujące się skutecznością zachowań prospołecznych i sprawnością działań integracyjnych;
d)    kompetencje kreatywne, objawiające się w innowacyjności i niestandardowości działań nauczycielskich;
e)    kompetencje informatyczne, uwidaczniające się w sprawnym korzystaniu z nowoczesnych źródeł informacji;
f)    kompetencje moralne, wyrażające się w zdolności do pogłębionej refleksji moralnej przy ocenie dowolnego czynu etycznego.
Przedstawione kompetencje warunkują ukształtowanie pożądanych kompetencji u młodych Europejczyków – absolwentów szkół średnich.
-    Porozumiewanie się w języku ojczystym
-    Porozumiewanie się w językach obcych
-    Kompetencje matematyczne i podstawowe kompetencje w zakresie nauk technicznych
-    Kompetencje informatyczne
-    Umiejętność uczenia się
-    Kompetencje społeczne i obywatelskie
-    Inicjatywność i przedsiębiorczość
-    Świadomość i ekspresja kulturalna

 

skladniki

WYBRANE MYŚLI DOTYCZĄCE ZASAD OSIĄGANIA SUKCESU W ŻYCIU OSOBISTYM, ZAWODOWYM I SPOŁECZNYM

Autorami prezentowanych myśli byli wielcy prekursorzy nauk o organizacji i zarządzaniu, począwszy od Fredericka W. Taylora, poprzez Tadeusza Kotarbińskiego do współczesnego znawcy problemów zarządzania Petera Druckera. Znajdują się w nich także polskie przysłowia i mądrości ludowe dotyczące organizacji i kierowania oraz liczne przemyślenia i doświadczenia zebrane w trakcie wielu obserwacji problemów zarządzania w Polsce i na świecie, a zamieszczono je m.in. w książce: MINI-PORADNIK MENEDŻERA I BIZNESMENA czyli człowieka sukcesu (pół żartem, pół serio) autorstwa Henryka Bienioka, wydanej przez Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu w Krakowie.

 

 

Sukces osiągniesz tylko wtedy, gdy będziesz ciągle próbował i nigdy nie zrezygnujesz.

 

Możesz zrealizować nawet to, co nieprawdopodobne – pod warunkiem, że wiesz, czego chcesz i wiesz, jak to osiągnąć.

 

Naśladuj ludzi sukcesu i nabieraj od nich hartu ducha.

 

Zaprzyjaźnij się z kimś, kto ma głowę na karku.

 

Nic nie przyniesie ci szczęścia i zadowolenia; zdobyć je możesz tylko sam.

 

Pamiętaj, że sukces = entuzjazm + konsekwentne działanie.

 

Uświadom sobie, że z samego rozmyślania nic jeszcze nie wynika; to działanie przynosi sukces.

 

Aby odnieść sukces, dystansuj swoich konkurentów w myśleniu i produkcji pomysłów.

 

Kiedy już musisz mówić o swoich sukcesach, staraj się je pomniejszać.

 

Aby mieć powodzenie w biznesie, musisz go traktować jak piękną kobietę.

 

Spraw, aby praca stała się narkotykiem, a sukces sam się zjawi.

 

Uświadom sobie, że istnieje tylko jeden prosty sposób na szczęście, sukces oraz miłość: wysiłek i wyrzeczenia. Każdego na to stać, ale nie każdemu się chce.

 

Jeśli chcesz zgromadzić majątek, szukaj odpowiedzi tylko na dwa pytania:

a)jak mogę zwiększyć dochody?

b)jak mogę ograniczyć wydatki?

 

Sięgaj wysoko, nawet jeśli ludzie pomyślą, że oszalałeś.

 

Jeszcze dzisiaj spisz swoje cele życiowe i zawodowe, ale tylko te, które wspomnisz
z zadowoleniem w wieku osiemdziesięciu lat: unikaj przy tym ogólników typu: „być szczęśliwym”, „wychowywać dzieci i wnuki” czy „być bogatym”.

 

Nie osiągniesz sukcesu bez odrobiny szaleństwa.

 

Uświadom sobie, że sprawne zarządzanie jest sztuką pracowania poprzez innych.

 

Jeśli kierujesz się głównie pilnością spraw, a nie ich ważnością, nie dziw się, że ciągle jesteś zagoniony i zabiegany.

 

Wiedz, że nie słowa, a czyny twoje zostaną policzone.

 

Jeśli masz tendencje do odwlekania spraw, nie zwlekaj z poszukiwaniem sposobów, aby temu zaradzić.

 

Skoro tylko na twoim biurku zaczyna się tworzyć rozgardiasz, nie żałuj czasu na zrobienie porządku ani miejsca w koszu na śmieci.

 

Zmarniejesz, jeśli stale będziesz pracował sam.

 

Każdą wpływającą do ciebie sprawę oceniaj stawiając sobie dwa pytania:

a)czy to zadanie muszę koniecznie wykonać osobiście?

b)kto jeszcze mógłby je wykonać?

 

Nigdy nie rób tego, co może zrobić podwładny – z wyjątkiem przypadków zagrażających życiu.

 

Nie będziesz efektywny w pracy, która cię nie cieszy.

 

Nie podejmuj się roboty, na której się nie znasz.

 

Nie usiłuj robić za dużo naraz; skup się na priorytetach i bierz je na pierwszy ogień.

 

Codziennie rób coś, co sprawia ci dużo radości.

 

Zauważ, że pracowity i robotny zawsze znajdzie coś do roboty.

 

Nie uważaj przerw za stratę czasu, ale za momenty regeneracji sił i akumulacji energii.

 

Im wyżej awansujesz, tym mniej „pracuj”, a więcej myśl.

 

Rób dobrze już za pierwszym razem.

 

Stale pamiętaj, że zaledwie dwadzieścia procent zadań przynosi osiemdziesiąt procent wszystkich twoich efektów, tak jak dwadzieścia procent wydatków i wysiłku przynosi ci osiemdziesiąt procent satysfakcji; dwadzieścia procent klientów tworzy osiemdziesiąt procent obrotów, zaś dwadzieścia procent pracowników daje ci osiemdziesiąt procent zysków itd.

 

Najpierw uruchamiaj to, co dalej może przebiegać samo, a dopiero później rób to, co wymaga twego udziału.

 

Przyjmij system zadaniowy, polegający na wykonywaniu konkretnych zadań typu: „dzisiaj wymaluję ten pokój” lub „rozwiąże teraz trzy ćwiczenia”; nigdy zaś nie stawiaj sprawy
w sposób: „popracuję sobie teraz troszeczkę”.

 

Pracuj lepiej, a nie ciężej, to znaczy: pozbywaj się działań, które nie przynoszą korzyści.

 

Lepiej nie zaczynaj, jeśli nie masz skończyć.

 

Dzieląc duże zadania na drobniejsze części i kolejno je wykonując, nabierasz cennego przekonania o posuwaniu się naprzód i dążeniu do zamknięcia całości.

 

Odróżniaj sprawy pilne od ważnych; jeśli są tylko pilne, a nie ważne – nie ty powinieneś je realizować; jeśli są tylko ważne, a nie pilne – mogą poczekać; zajmuj się osobiście jedynie zadaniami równocześnie pilnymi i ważnymi.

 

Dopóki potrafisz pracować i kochać – pozostajesz młody.

 

Ważne i pilne zadania zawsze zlecaj najlepszym i najbardziej obciążonym pracownikom, którzy i tak je wykonają – w przeciwieństwie do ospałych i gnuśnych, którzy nie potrafią się wywiązać nawet z połowy swoich normalnych obowiązków.

 

W czasie zebrań domagaj się od ludzi informacji o tym, czego nadzwyczajnego dokonali
w ostatnim tygodniu i co jeszcze zamierzają zrobić.

 

Często sprawdzaj, czy wyniki pozostają w zgodzie z założonymi celami.

 

Uświadom sobie, że głównym źródłem wszystkich problemów oraz słabych wyników firmy są błędy w kierowaniu ludźmi.

 

Kupuj najlepsze książki, chociażby po to, aby je przeglądać jeśli już nie masz czasu ich czytać.

 

Zbieraj pouczające porady i rób z nich użytek.

 

Wybieraj sekretarkę z rozmysłem, bo od tej jednej decyzji zależy sześćdziesiąt procent całej twojej efektywności.

 

Nie pozwól, aby twoja praca kierownicza sprowadzała się do:

a)odbierania i załatwiania telefonów (funkcja telefonisty),

b)interwencji w nagłych wypadkach (funkcja straży pożarnej),

c)częstych wyjazdów służbowych (funkcja komiwojażera),

d)wysłuchiwania skarg, zażaleń i donosów (funkcja spowiednika),

e)wydawania bieżących dyspozycji (funkcja dyspozytora).

 

Idź powoli, a bieda cię dogoni; idź prędko, a dogonisz biedę.

 

Chciej jak najlepiej, a poprzestań na tym, co może być.
 

Wybrane myśli o mądrości, nauce i wiedzy…

 

Wiedzę możemy zdobywać od innych, ale mądrości musimy nauczyć się sami.

Adam Mickiewicz


Prawdziwa wiedza to znajomość przyczyn.

Arystoteles


Starość we wszystko wierzy. Wiek średni we wszystko wątpi. Młodość wszystko wie.

Oscar Wilde


Nie wystarczy dużo wiedzieć, żeby być mądrym.

Heraklit z Efezu


Nigdy nie wątpi ten tylko, kto nic nie wie.

Cyceron


Odwaga jest to wiedza o tym, czego się bać, a czego nie.

Platon


Najmądrzejszy jest, który wie, czego nie wie.

Sokrates


Najpiękniejsza ze wszystkich tajemnic: być geniuszem i tylko samemu o tym wiedzieć.

Mark Twain


Nauka jest jak niezmierne morze. Im więcej jej pijesz, tym bardziej jesteś spragniony.

Stefan Żeromski


Nauka jest najlepszą drogą do tego, żeby ducha ludzkiego uczynić heroicznym.

Giordano Bruno


Nauka jest sprawą wielkich. Maluczkim dostają się nauczki.

Stanisław Jerzy Lec


Nauka rozpoczynać się musi od zmysłowych spostrzeżeń, a nie od opisów rzeczy słowami.

Jan Amos Komeński


Nauka to pokarm dla rozumu.

Lew Tołstoj


Naukę umieściła natura w głębinach, skąd ją niby dziwotwory morskie wydzierać trzeba.

Mieczysław Jastrun


Analfabetami w przyszłości nie będą ludzie nie umiejący czytać, ale tacy, którzy nie będą potrafili się uczyć.

Alvin Toffler


Bardzo wiele książek należy przeczytać po to, by sobie uświadomić, jak mało się wie.

Mikołaj Gogol


Byle człowiek był szlachetny, całą zaś resztę można zdobyć talentem, wiedzą, rozsądkiem, geniuszem.

Fiodor Dostojewski


Człowiekowi godzi się starać tylko o taką wiedzę, która jest na miarę jego zdolności.

Arystoteles


Kto nic nie wie, musi we wszystko wierzyć.

Marie von Ebner-Eschenbach


Nie znać historii to być zawsze dzieckiem.

Cyceron


Półgłówki zwykle najwyżej głowę podnoszą.

Eliza Orzeszkowa


Są uczeni-sadyści, którzy chętniej wyszukują błędy, niż stwierdzają prawdę.

Maria Skłodowska-Curie


Mądry człowiek rozpoznaje wady swoich przyjaciół i zalety swoich wrogów.

Przysłowie ludowe


Mędrzec widzi w lustrze głupca, głupiec przeciwnie.

Hugo Steinhaus


Tylko głupcy się nie zmieniają.

Gabriela Zapolska


Że nikt ci nie powie, żeś głupi, przez to mądrym nie jesteś.

Aleksander Fredro


Wprost nie do wiary, ile rozumu zużywa się w świecie dla udowodnienia głupstw.

Friedrich Hebbel


Zwierzęta nie mają rozumu, tylko człowiek może być głupcem.

Tadeusz Kotarbiński


Wiedza bez logiki nic nie jest warta.

Menander


Każdy z nas mówi czasami głupstwa. Nieznośne są tylko głupstwa wygłaszane uroczyście.

Monteskiusz


Prawdziwa mądrość nie jest pewna niczego na tym pełnym sprzeczności świecie.

Joseph Conrad


Nadziwienie się niczemu to oznaka głupoty, a nie mądrości.

Fiodor Dostojewski


Czterech rzeczy nie pragnie mędrzec: gwałcić losu, pytać o radę wrogów, zmieniać prawdy, zadowalać wszystkich ludzi.

Przysłowie ludowe


Dla szczęścia człowieka mądrość jest ważniejsza niż wiedza.

Phil Bosmans


Historia – świadek czasu, światło prawdy, pamięci, nauczycielka życia, zwiastunka przyszłości.

Cyceron


I śmiech niekiedy może być nauką. Kiedy się z przywar, nie z osób natrząsa.

Ignacy Krasicki


Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, ponieważ wiedza jest ograniczona.

Albert Einstein


Zadanie nauki polega na tym, by zastąpić wizję faktami, a wrażenia dowodami.

John Ruskin


Uczony zna dobrze wartość pieniądza, ale bogaty nie zna wartości wiedzy.

Wolter


Wiedza jest drugim słońcem dla ludzi.

Platon


Wiedza jest drugim słońcem dla tych, którzy ją posiadają.

Heraklit z Efezu


Doświadczenie jest najlepszym nauczycielem.

Cyceron


Kryzys szkoły jest bardziej szkodliwy, niż kryzys ekonomiczny.

Jan Paweł II


Źródła:

Mądrość świata, Wydawnictwo Europa, Wrocław 2004

Księga cytatów, Wydawnictwo Videograf Edukacja Sp. z o.o., Chorzów 2007

… NA WAKACYJNY CZAS

WAKACJE 2015


Już od najdawniejszych czasów ludzkość dzieliła swój czas na czas łowów (pracy) i czas sjesty (relaksu). Zachowanie bowiem właściwych proporcji między pracą a relaksem jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie i realizacji planów zawodowych i osobistych. Główną formą relaksu we współczesnym świecie są urlopy organizowane najczęściej latem, czyli w porze długiego dnia i zwiększonej aktywności. Składa się na niego najczęściej odpoczynek i rozrywka. Odpoczynek likwiduje zmęczenie a rozrywka znużenie. Wydaje się, iż najlepszym do tego czasem są wakacje.

Wakacje to termin pochodzący od łacińskiego słowa vacactio i oznacza dosłownie uwolnienie, oswobodzenie. By czas ten jak najlepiej przeżyć proponuję kilkanaście porad (ćwiczeń) sugerowanych przez specjalistów z zakresu organizacji i zarządzania oświatą, a które zostały zamieszczone w miesięczniku Dyrektor szkoły (Nr 11/2006). Dotyczą one rozwoju czterech typów naszej inteligencji: umysłowej, fizycznej, emocjonalnej i duchowej.


Ćwiczenia dotyczące inteligencji umysłowej

Cele życiowe

Na kartce papieru wypisz 5 swoich życiowych celów, takich, które są dla Ciebie naprawdę ważne. Nie muszą to być sprawy zawodowe, mogą pojawić się tu również zadania z życia prywatnego. To ćwiczenie prowadzi do osiągnięcia równowagi zawodowej i pozazawodowej. Wybierz jeden cel i zapisz, co możesz zrobić każdego dnia, żeby zbliżyć się do jego osiągnięcia. To właśnie będzie Twoje codzienne ćwiczenie.

Książka, to jest to!

Pójdź do księgarni. Wybierz kilka książek, które uważasz, że są ważne dla Twojego rozwoju i które zdążysz przeczytać w czasie wakacji. Zaplanuj i zapisz w swoim kalendarzu terminy rozpoczynania i kończenia czytania poszczególnych pozycji.

Czego można się nauczyć?

Ucz się stale czegoś nowego! Skorzystaj z prasy, telewizji, książek, rozmów z ludźmi. Ważne, żebyś w każdym tygodniu poznała/poznał co najmniej dwie nowe, ciekawe informacje. Opowiedz o tym komuś bliskiemu.

Lekcja koncentracji

Przez 10 minut każdego dnia postaraj się skoncentrować na myśleniu o swojej przyszłości. Niech nic Cię nie rozprasza! Wyłącz telewizor, nie odbieraj komórki. Postaraj się ,,zobaczyć" swoje życie za 10-15 lat. Jak najwyraźniej! Do ćwiczenia świetnie nadaje się czas pod prysznicem lub w wannie.

Rozmowa z mędrcem, czyli Twój głos wewnętrzny

Przypomnij sobie jakąś kontrowersyjną sprawę, w której autorytety mają różne zdania. Porozmawiaj ze sobą, broniąc lub atakując każdą ze stron. Ważne, aby szukać rzeczowych argumentów. To ćwiczenie uczy argumentowania i analizowania własnych poglądów. Gdy się przyzwyczaisz do tej techniki, będziesz znacznie sprawniejszym duskutantem!

 

Czytaj więcej...

Dom rodzinny jako czynnik motywujący do nauki

 

Podstawową siłą pedagogiczną
jest dom rodzinny
F. Dostojewski

Problematyka domu rodzinnego w wybranej literaturze


Zagadnienia dotyczące domu rodzinnego są przedmiotem wielu opracowań i analiz ze strony osób zajmujących się nie tylko szeroko pojętym wychowaniem. Jednakże z uwagi na rosnące przekonania, iż atmosfera i warunki panujące w najbliższym środowisku dziecka wywierają istotny wpływ na jego rozwój, postawy i zachowania, zagadnienie to ostatnio spotyka się z jeszcze większym zainteresowaniem pedagogów. Wynika to zapewne z przekonania, że dom to nie tylko sama budowla, przestrzeń, która jest dopiero rusztowaniem, dom wymaga wypełnienia go określoną treścią i dopiero wtedy może stać się naprawdę domem. Każdy człowiek pragnie domu, który byłby miejscem spokojnym i bezpiecznym, swoistym azylem. [5, s. 184]

Czytaj więcej...

… O Wielkim Tygodniu i Świętach Wielkanocnych …

W Palmową Niedzielę
(…) Niebo czystym błękitem połyska...
Tak rozgłośnie dzwon bije w kościele!...
Aż się czegoś radują ludziska
w tę wiosenną Palmową Niedzielę.
                                   Alina Kwiecińska

Czytaj więcej...

Szkoła jako instytucja…

   Termin „szkoła” ulegał wielowiekowej ewolucji. W starożytnej Grecji określano nim rozmowy myślicieli z uczniami na dowolne tematy, a także jako miejsce nauczania. Z kolei w czasach cesarstwa rzymskiego oznaczał już podstawową instytucję zajmującą się nauczaniem i wychowaniem młodzieży. Współcześnie termin szkoła jest używany w wielu różnych znaczeniach, z których najpopularniejsze to:

Czytaj więcej...

Wyzwania dla edukacji w kontekście kształcenia współczesnych menedżerów

  Jaka jest rola edukacji w kształceniu współczesnych menedżerów? Co należy robić, jakie podejmować działania, ażeby menedżerowie XXI wieku byli zdolni do sprostania wyzwaniom przyszłości? Kto i jakie zadania winien w tym zakresie podejmować? Na te i podobne pytania wydaje się, że można sformułować odpowiedź analizując podstawowe założenia wynikające z koncepcji pedagogicznych będących podstawą kształtowania polityki edukacyjnej Unii Europejskiej. Założenia te oparto na czterech filarach – celach edukacji: uczyć się, aby żyć wspólnie; uczyć się, aby wiedzieć; uczyć się, aby działać; uczyć się, aby być.

Czytaj więcej...